Οι Παραδοσιολόγοι

Ο όρος "Παραδοσιολόγοι" (Traditionalists) αναφέρεται σε ένα φιλοσοφικό και μεταφυσικό ρεύμα που αναδύθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, κυρίως μέσα από τα έργα των René Guénon, Ananda Coomaraswamy, Frithjof Schuon, Titus Burckhardt και άλλων. Πρόκειται για μια εσωτερική επιστροφή στην αρχή, στην Primordial Tradition.

Οι Traditionalists βλέπουν τον Διαφωτισμό, τον υλισμό και τον σχετικισμό ως εκφάνσεις της αποσύνδεσης από το Ιερό. Η τεχνοκρατία, η ισοπέδωση των ποιοτήτων και η απώλεια του συμβολικού βλέμματος είναι, κατά αυτούς, συμπτώματα της πτώσης.

Η πρόταση των Traditionalists δεν είναι πολιτική, αλλά πνευματική. Επιστροφή στις αυθεντικές μυητικές παραδόσεις, επανασύνδεση με το Ιερό, και αναγνώριση της ιεραρχικής δομής του κόσμου. Πολλοί από αυτούς, όπως ο Guénon και ο Schuon, ασπάστηκαν τον Σουφισμό, βλέποντας σε αυτόν μια ζωντανή παραδοσιακή οδό.

FRITHJOF SCHUON

Γεννήθηκε το 1907 από Γερμανούς γονείς στη Βασιλεία, όπου έλαβε Γερμανική και Γαλλική εκπαίδευση. Σε ηλικία δεκαέξι χρόνων εγκαταλείπει το σχολείο και εργάζεται ως σχεδιαστής υφασμάτων στο Παρίσι. Από νεαρή ηλικία ασχολείται με τη μελέτη των θρησκειών, της φιλοσοφίας και της μεταφυσικής, ενώ το ενδιαφέρον του για τον Ισλαμικό εσωτερισμό τον ωθεί να πάρει μαθήματα Αραβικών και παραδοσιακής Ισλαμικής καλλιγραφίας στο τζαμί του Παρισιού. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου ταξιδεύει στη Μέση Ανατολή, Ινδία, Β. Αφρική. Στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο υπηρετεί στο Γαλλικό στρατό, συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς και δραπετεύει στην Ελβετία. Εκεί, μετά το τέλος του πολέμου, παντρεύεται την Ελβετίδα Catherin Free. Στα τέλη της δεκαετίας του 50 πηγαίνει με τη γυναίκα του στις Η.Π.Α. Ζουν δύο περιόδους μαζί με τη φυλή Lakota, παρακλάδι των Σιού. Οι Ινδιάνοι του δίνουν το όνομα Wicahpi Wiyakpa (Λαμπρό Αστέρι), και ο Schuon – όπως έκαναν πριν απ' αυτόν οι A. Coomaraswamy και J.E. Brown – συμβάλλει τα μέγιστα στη διάσωση της πνευματικής κληρονομιάς των Ινδιάνων της πεδιάδας. Από το 65 μέχρι το 70 κάνει μια σειρά από ταξίδια στο Μαρόκο, στην Τουρκία και στην Ελλάδα, πριν εγκατασταθεί μόνιμα στην Αμερική όπου και άφησε την τελευταία του πνοή το. Το πλούσιο συγγραφικό έργο διαπνέεται από τις αναλλοίωτες μεταφυσικές αρχές και έχει γίνει παραδεκτό και σεβαστό από εκπροσώπους όλων των αυθεντικών παραδόσεων. Μερικά από τα έργα του: The Transcendent Unity of Religion, Light on the Ancient Worlds, Logic and Transcendence, Esoterism as Principle and as Way, Stations of Wisdom.

MARTIN LINGS

Ο Martin Lings γεννήθηκε στην Αγγλία, στο Lancashire, το 1909. Σπούδασε Φιλολογία στην Οξφόρδη και αργότερα δίδαξε για ένα διάστημα Αγγλο-Σαξωνικά στη Λιθουανία, στο Πανεπιστήμιο του Kaunas. Ένα ταξίδι του στην Αίγυπτο το 1939 τον έφερε υφηγητή της Αγγλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου, όπου δίδαξε κατά κύριο λόγο Σαίξπηρ. Το 1952 επστρέφει στην Αγγλία και σπουδάζει Αραβικά στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Αργότερα εργάστηκε στο Βρεταννικό Μουσείο, όπου, από το 1970 έως το 1973, ήταν διευθυντής του Τμήματος Χειρογράφων και Βιβλίων της Ανατολής. Θεωρείτο αυθεντία στα Κορανικά χειρόγραφα και στην Αραβική καλλιγραφία.
Στα έργα του, τα οποία καλύπτουν ένα ευρύ πεδίο θεμάτων, η φιλολογική του κλίση είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Μεταξύ των άλλων κυκλοφόρησε και δύο συλλογές ποιημάτων του, τα Elements και τα Heralds.Μυήθηκε στο Σουφισμό και υπήρξε στενός μαθητής και διάδοχος του Frijhof Schuon.Πέθανε στις 15 Μαΐου του 2005 στο σπίτι του στο Westerham, όπου τα τελευταία δεκαπέντα χρόνια συγκέντρωνε τους μαθητές του κάθε Κυριακή για να τους προσφέρει μερικές αλησμόνητες στιγμές.

RENE GUENON

Ο Rene Jean Marie Guenon γεννήθηκε το 1886 στην πόλη Blois της Γαλλίας. Σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών πηγαίνει στο Παρίσι για να σπουδάσει Μαθηματικά, αλλά δύο χρόνια αργότερα, ανικανοποίητος από τις κλασσικές σπουδές, τις εγκαταλείπει. Γίνεται μέλοςτης "Ερμητικής Σχολής" του κυριότερου εκείνη την εποχή εκπροσώπου του αποκρυφιστικού κινήματος, του Papus, ενώ συγχρόνως έρχεται σε επαφή με διάφορους παρόμοιους σε γενικές γραμμές κύκλους,όπως οι Μαρτινιστές, οι Θεοσοφιστές κ.α.
Το 1909 ιδρύει το περιοδικό La Gnose, το οποίο διήυθυνε με το ψευδώνυμο Palingenius μέχρι το 1912. Το έργο του είχε δύο κύριες κατευθύνσεις: την κριτική προς το σύγχρονο κόσμο, και ειδικότερα προς τον Δυτικό πολιτισμό, και την παρουσίαση στο κοινό της Δύσης γνήσιων μεταφυσικών διδασκαλιών της Ανατολής, και ιδιαιτέρως του Ινδουϊσμού και του Ταοϊσμού.
Το 1928 εγκαθίσταται στο Κάιρο, μυείται στο Σουφισμό, παντρεύεται την κόρη του Σεΐχη Mohammed Ibrahim και συνεχίζει να συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους και περιοδικά στην Γαλλία. Είχε στενή επαφή με τον Frithjof Schuon και τον Martin Lings. Πέθανε στις 7 Ιανουαρίου του 1950 και η σωρός του μεταφέρθηκε στο κοιμητήριο Darrassa του Καίρου,όπου αναπαύεται με το πρόσωπο στραμμένο προς τη Μέκκα.

TITUS BURCKHARDT

Γερμανοελβετός στην καταγωγή, γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1908 και πέθανε στη Λωζάννη το 1984. Ανηψιός του διάσημου ιστορικού της τέχνης Jocob Burckhart,καλλιτέχνης και ο ίδιος – γλύπτης και εικονογράφος – στα νεαρά του χρόνια, αφιέρωσε όλη τη ζωή του στη μελέτη και ανάλυση των διαφόρων όψεων της Σοφίας και της Παράδοσης. Στην εποχή της μοντέρνας επιστήμης και τεχνοκρατίας, ο Titus Burckhardt παρέμεινε ένας ερμηνευτής της παγκόσμιας αλήθειας, τόσο στο χώρο της μεταφυσικής όσο και στο χώρο της κοσμολογίας και της παραδοσιακής τέχνης. Μέσα από τα γραπτά του ύμνησε την αιώνια σοφία (Sophia Perennis), αυτή την "άκτιστη σοφία" που εκφράστηκε μέσα στον Πλατωνισμό, στην Βεδάντα, στο Σουφισμό, στο Βουδισμό, στον Ταοϊσμό και στις άλλες αυθεντικές εσωτερικές διδασκαλίες. Υπήρξε αναμφίβολα ένα διαπρεπές μέλος των Παραδοσιολόγων συγγραφέων, από τους πρωτοπόρους των οποίων επηρεάστηκε σημαντικά. Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του έπαιξε ο Frithjof Schuon, του οποίου υπήρξε μαθητής και φίλος από την παιδική ηλικία.